
|
|
Glimlach - de column van WandaWanda is ziekenverzorgende bij Pantein. Haar passie is schrijven. Lees mee over haar ervaringen in de zorg. Een tevreden glimlach
Ik was al enkele jaren contactpersoon van een bewoner. In de loop der tijd bouwde ik een intensief contact op met hem en zijn familie.
De familie waakte aan zijn bed. Dag en nacht. Op deze momenten krijg je dan, als verzorgende, nog een intensiever contact met hen. Ze haalden herinneringen op. De mooie gebeurtenissen van vroeger. Hoe hij was als vader. En hoeveel hij hield van zijn vrouw. Dat hij enorm kon genieten van zijn kleinkinderen. Ook kwam ter sprake hoe hij op kon gaan in zijn grote hobby, tuinieren. Maar ook de minder mooie herinneringen kwamen aan bod. Dat hij ziek en afhankelijk werd, en hoe hem dit veranderde.
Op een morgen zag het er naar uit dat meneer zou komen te overlijden. Ik had avonddienst. Deze begon om half 4. ’s Morgens had de familie al tegen elkaar gezegd: “Pap wacht tot dat Wanda er is.” Meneer overleed om één minuut over half 4. Ik was er bij toen hij zijn laatste adem uit blies. Samen met zijn kinderen heb ik hem verzorgd en zijn mooiste pak aangetrokken. Ik vond het erg fijn dat ik dit samen met hen kon doen. Vooral ook omdat we samen veel hadden meegemaakt en gedeeld in de afgelopen periode.
Vorige columns van Wanda
Wil je na het lezen van deze column meer weten? > Lees meer over over werken bij Pantein of > Bekijk alle vacatures Of stuur een mailtje naar Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken |